دیدگاه صاحبنظران258- ضرورت شناسنامه دار نمودن مهندسان ساختمان

ds258سیما فضائلی- پژوهشگر حوزه شهری و کارشناس ارشد حقوق مالکیت فکری

به جای اینکه به دنبال شناسنامه دار کردن بناها باشیم، مهندسان را شناسنامه دار کنیم که بسیار پرفایده تر است.!

اخیراً موضوع شناسنامه فنی و ملکی ساختمانها، مورد توجه جدی قرار گرفته تا جایی که بعنوان نقطه کمال نظام مهندسی ساختمان مطرح شده و دبیرخانه دائمی و همایشهای سالانه برای آن تشکیل میشود. در این میان تربیت نیروی انسانی حرفه ای و متخصص، در نظر اغلب کارشناسان این حوزه آنچنان که شایسته میباشد، مورد توجه قرار نگرفته است، درحالی که کیفیت منابع انسانی مهمترین عامل تحول و پویایی هر اقدام موثری بوده و براین باورند که بدون تأمین آن، با بهترین سیاستها و امکانات هم نمیتوان برای حرکتی رو به رشد و تعالی، توفیقی کسب نمود.

و اما دغدغه امروز بی هویت بودن این خانه هاست و به تعبیر علمی آن نداشتن شناسنامه فنی و ملکی ساختمان که صد البته در دنیای امروز که دنیای رقابت است و عصر دانش های نوین، به روز رسانی و مدرنیته کردن شرایط و ابزار زندگی از مهمات تلقی میشود و بر کسی پوشیده نیست که این به روز رسانی حلقه ارتباطی و همان زبان مشترک ارتباط با جهان پیرامون است.

اما افسوس که ما همیشه دچاریم به فراموشی...

و امروز هم فراموش کرده ایم که مهندسی، حرفه خالق یکتایمان است و ما برای خلق کردن ها باید معترف باشیم به مخلوق بودنمان و بدانیم اشتباهات مهندس به خاطر فراموشی "اخلاق مهندسی" است نه بی استعدادی او و هر دو گوهر اخلاق و استعداد، صفات ذاتي است از وجود آفريدگار که به امانت نهاده در بنای وجودمان و اگر بناي تقلید داریم و قرار است شاگردی کنیم چه آموزگاری شایسته تر از معمار هستی  ...مهندسی که خلق میکند و هویت می بخشد. هویت انسان بودن، زن و مرد بودن و چه دشوار است حفظ این هویت و ماندن بر انسانیت و قدر دانستن زن و مرد بودنمان و چه بسياريم که بعد از اندک زمانی از انسان بودن فقط اسم آن و در نهایت کالبد آن را یدک می کشیم...

همانقدر دشوار است بر پا ماندن و فرو نریختن براي ساختمانی که از بنا بودن فقط صاحب نمایی است و در متن آن هیچکدام از اصول "بنا بودن" مهم شمرده نشده و آفریدگارش خلق کرده به اعتبار خالق بودنش، صرف نظر از اینکه اثبات شایستگی ها با گذشت زمان و قضاوت دیگران عیان خواهد  شد.

برخی ميگويند انسان ها با شناسنامه هویت ميگيرند، اما بنده معتقدم انسانها با نسبشان هویت می­گیرند همانگونه که حضور بزرگی، صاحب نفسی، انسان جلیل القدري در تبار، دستاویزی است برای کسب اعتبار و آبروی اطرافیانش یا قرار گرفتن در نسب سادات و مزین بودن به تاج سیدی ضماني است که از هر شناسنامه ای معتبرتر است و در یک کلام "ریشه" همه هویت آدمی است و همینطور است برای بناهايمان...

هنوز هم برپا هستند بناهای با اصالت و با ریشه که هرچند گذر زمان و بی مهری میراث داران رنگ از رخسار این ابنیه پرانده اما به اتکای ریشه و نسبشان پایدارند. ریشه ای که گذر زمان و پیشرفت علم و دنیای مدرن هیچ از اعتبارش نکاسته بلکه خود اعتباری است برای پیشینه تمدن و فرهنگ این سرزمين که بدون هیچ شناسنامه فنی گویای تاریخ و هویت ملتی است و ناگفته عیان است که هنوز هم در این بناها زندگی جریان دارد.

به راستی گذشتگان ما چگونه قادر به خلق چنین میراثی بوده اند که امروزه ما با در اختیار داشتن امکاناتی غیر قابل قیاس از خلق آن عاجزيم؟ با کدام معیار و میزان نیازهای روح و جسم را پاسخگو بودند که امروزه روانشناسان قادر به برآورده کردن ابتدایی ترین نیاز بشر که همانا آرامش است نمی باشند؟ می پندارید تا چه اندازه قاب سلیقه هايمان دستخوش تغییر شده که خوشبختی و آرامش را در خانه هایی با معماری مدرن و اروپایی جستجو می کنيم؟ و حقيقتا چقدر از زندگی در این خانه ها هرچند مزین به شناسنامه احساس آرامش و خشنودی میکنیم ؟ خانه هایی که همه افتخارشان محدوده جغرافياييشان است و مصالحی که از فلان کشور آمده و طرح و نقشه ای که ایده اش مال آنطرف آبي هاست و آن وقت شناسنامه اش مال ما!

معتقدیم اینکه معمار هستی برای مخلوقاتش قائل به روح و جسم شده، پیامی است برای هر سازنده و خالق اثری بالاخص مهندسان...

باور اینکه خانه هم روح دارد کار دشواری نیست که اگر نداشت حضور در ابنیه ی قدیمی ما را به گذشته وصل نميکرد اما اینکه ما فقط جنبه مادی ساختمان را در نظر میگیریم ما را به بیراهه میبرد و نیازمند می کند به شناساندن و شناسنامه دار کردن... وقتی بدانیم که آشپزخانه هر خانه قلمرو بانویی است ایرانی و مسلمان، ایرانی بودن و مسلمان بودن برایمان معرف بسیاری از ناگفته ها خواهد بود و ما را وادار می کند به قائل شدن حریمی که ارزشهای زیادی را به تبع خود همراه خواهد داشت.

باتوجه به این مطالب پیشنهاد می شود به جای اینکه به دنبال شناسنامه دار کردن بناهايمان باشیم، مهندسان­مان را شناسنامه دار کنیم که بسیار پرفایده تر است. در آنصورت همین که بگوئیم این بنا محصول دست فلان مهندس است گویاتر از هر شناسنامه ای است در ذکر فواید این امر همین بس که مهندسان ما اجبار می یابند برای خلق آثاری برتر و مطرح تر. در واقع شناسنامه ساختمان هم گزارشی است گویا از کارکرد مهندس که در لفافه میزان تبحر و خبرگي او را محک میزند اما طوری وانمود میشود که انگار این بنا خود خالق خویش است و تمام حسن و عيوبش ذاتی است و هر تشویق و تنبیهی متوجه ساختمان خواهد بود.

این دور از انصاف است وقتی مهندسان ما هم علمش را دارند هم توانش را آنوقت به هر دلیلی آثاری بنا می­کنند که ايجادش اصراف وقت و هزینه است و ما هم در شناسنامه ساختمان ذکر می­کنیم عیوبی را که متوجه خالق است نه مخلوق. پس بهتر است اگر قرار است رتبه بندی صورت بگیرد روی مهندسان باشد یا حتی بجاي ذکر نقاط قوت و ضعف ساختمان این خصوصیات در مورد مهندسان ذکر شود.

امروز اینجا ایران عزیزمان چهره شهرمان رنگ و بوی غریبی به خود گرفته است. غریب از آن جهت که نه نشان از دیروزمان دارد نه حالمان را خوب کرده و نه آینده مان تابلوی چشمگیریست. چه خوب است همانقدر که تاریخمان برایمان شیرین و غرور آفرین است، تاریخ افتخار آفرینی شویم برای آیندگانمان. کاش خالق آثاری باشیم که نه تنها آرامش و امنیت را معنا کنند بلکه با یادآوری تمدنی ایرانی، چشمها را بنوازند. به امید روزی که نمره "اخلاق مهندسی" مهندسان ایرانی در اعداد و ارقام نگنجد.

کانال تلگرامی بانوی شهر

منبع:

مقاله؛ آثار فرهنگی و اقتصادی شناسنامه دار نمودن مهندسان ساختمان

دیدگاه‌ها  

0 #1 حسن فراهانی 1396-02-19 09:01
با سلام و درود
با توجه به فعالیتهای حرفه ای در خصوص تخصص خود گاها بی انگیز بودن و یا کم کاری برخی از همکاران گرامی را شاهد هستیم. این امر بایستی اول توسط مراجع مرتبط آسیب شناسی شده و سپس نسبت به ارزیابی همکاران ارزشمند که همان شناسنامه حرفه ای فرد است اقدام شود.
وجود موانع مختلف شامل :
- کم بودن حق الزحمه خدمات مهندسی.
- توزیع ناعادلانه کار.
- نواقص قوانین و ضوابط در انجام کارهای تخصصی مانند کار کارشناسی ماده 27.
- عدم تحقق تکالیف مستمر و به روز آوری و بازآموزی رایگان و با کمترین هزینه .
- و...
بنابراین قبل از هر چیز و یا همزمان با بهبود در شرایط بایستی اقدامات موثر در ارتقا جایگاه و منزلت تخصصی مهندسی را پی گرفت.
با تشکر
نقل قول کردن

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

مطالب مرتبط:

دیدگاه صاحبنظران269- بحران مدیریت بحران، تا کی!؟

غلامعلی جعفرزاده ایمن آبادی- نماینده مجلس شورای اسلامی ایران هزینه‌ای که کشور برای پدافندغیرعامل پرداخته، پس در کجا باید به درد بخورد؟ ما آماده‌ی بحر

دیدگاه صاحبنظران268- تکمیل زنجیره بهبود و ارتقاء کیفیت مصالح ساختمانی

برای نخستین بار در کشور زنجیره بهبود و ارتقاء کیفیت مصالح ساختمانی با تشکیل «کمیته استاندارد» در استان تهران تکمیل شد. در نشست فصلی مورخ 24/08/96 کمی

دیدگاه صاحبنظران267- دو مرحله ای شدن جواز ساخت و ساز؛ از رویا تا واقعیت!

کارشناسان نظر می­دهند... طرحی که به نام «مجریان ذیصلاح» کلید خورد ولی به کام «منافع شهرداری» به اجرا درآمد! سیستم فنی سامانه‌ی شهرسازی در شهرداری ته

دیدگاه صاحبنظران266- اصلاحات واقعی در ساختار اداری حاکم بر صنعت ساخت و ساز

مهندس مهدی برزگر- مدرس دانشگاه و عضو سازمان نظام مهندسی ساختمان توازنی فی مابین منفعت حرفه ای و منافع عامه مردم(سرمایه گذار و مصرف کننده نهایی) &n

دیدگاه صاحبنظران265- نحوه آموزش مهندسان دچار بحران است!

طاهره نصر- عضو هیئت علمی دانشگاه و رئیس گروه تخصصی معماری شورای مرکزی سازمان نظام مهندسی ساختمان کشور تدوین مقررات جدید برای فن آوری‌های نوین یک ضرور

دیدگاه صاحبنظران264- ضرورت تقویت ارتباطات در سازمان های نظام مهندسی ساختمان

احمد خرم- عضو هیئت مدیره سازمان نظام مهندسی ساختمان استان تهران در صنف ساختمان 198 انجمن و سندیکا وجود دارد و یکی از دلایل عدم موفقیت سازمانهای نظام

#fc3424 #5835a1 #1975f2 #2fc86b #feduc9 #eef11045 #140114115157